Volga Volga, een Sovjet musical film

Volga Volga (Волга-Волга) is een musical film uit de Sovjet Unie, uitgebracht in 1938. De term musical werd toentertijd niet gebruikt, dat was immers een Amerikaanse term. Dit genre films werd muzikale komedie genoemd. Zoals wel meer Sovjet films is deze film doorspekt met idyllische Russische landschappen en hardwerkende getalenteerde Russen, gecombineerd met een vleugje romantiek. De film zou je kunnen scharen onder slapstick: er gebeuren veel grappige ongelukken en misverstanden door toedoen van knullige personages.

Het centrale thema in deze film is het verschil tussen hoge en lage cultuur. Dit verschil zie je al terug in de twee hoofdpersonen die een koppel vormen. Alyosha is accountant en speelt in een orkest. Het orkest speelt stukken van Mozart, Schubert, Beethoven en Wagner. Alyosha en zijn orkest zijn de belichaming van hoge cultuur. Strelka is postbode en vormt met familieleden en vrienden een muzikale groep. Deze groep zingt Russische volksliedjes, dansen volksdansen en bespelen ‘volkse’ instrumenten, zoals de balalaika en de accordeon. Strelka en haar groep staan voor de lage cultuur. Dit leidt natuurlijk tot spanningen tussen Alyosha en Strelka, omdat Alysoha de groep van Strelka niet serieus neemt en niet erkend als een talentvolle groep.
Opvallend is dat de mannen in het orkest van Alyosha een meer Westers uiterlijk hebben en eigenlijk uitsluitend Westerse stukken spelen. Op het eerste gezicht zie je weinig Russische invloeden. In de groep van Strelka zitten juist veel typisch Russische aspecten, zoals mannen in Russische kledij met lange baarden.

In de film ontstaat een conflict tussen de hoge en de lage cultuur, die vooral bestaat uit het feit dat de hoge cultuur de lage cultuur niet erkend als een volwaardige kunstvorm. Het conflict ontstaat door uit uitnodiging uit Moskou: de regio waar het orkest van Alyosha en de groep van Strelka vandaan komen moet namelijk een amateurgroep naar Moskou sturen om mee te doen aan een Olympiade. Het orkest wordt uitgekozen en gaat per boot over de Wolga op weg naar Moskou, op de voet gevolgd door de groep van Strelka, die het er niet bij laten zitten en koste wat het kost in Moskou hun regio zullen vertegenwoordigen. Leuk detail: het orkest zit op een oude Amerikaanse stoomradarboot die aan alle kanten uit elkaar valt. Als klap op de vuurpijl worden ze ook nog eens ingehaald door het Russische zeilschip waar Strelka en haar groep op varen. Typisch natuurlijk.

Uiteindelijk komen de twee groepen  bij elkaar door een door Strelka geschreven lofzang op de Volga. Door een misverstand komt Alyosha op het schip met de groep van Strelka terecht en Strelka op de radarboot het bij het orkest. Strelka leert haar liedje aan het orkest, terwijl het liedje aan Alyosha wordt bijgebracht door de andere leden van de groep. Beide groepen vinden het liedje prachtig en willen het allebei uit gaan voeren op de Olympiade. Je zou dus kunnen zeggen dat de strijd tussen de hoge en de lage cultuur hiermee is opgelost. De hoge cultuur is bijgedraaid en voert een liedje uit van de lage cultuur.

Ik heb dit einde opgevat als een overwinning van de Russische volkscultuur op de Westerse cultuur, die over het algemeen als hoger wordt gezien. De film draagt uit dat Russische volkscultuur even belangrijk is als Westerse cultuur en er misschien zelfs boven staat. Een waardig Sovjet einde voor een zeer vermakelijke film.

Voor de geïnteresseerden is hier de link naar de film. Je moet wel in het bezit zijn van een Youtube account: http://www.youtube.com/watch?v=wUnZqtcrOlI&feature=watch-now-button&wide=1

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s