creatief in culturele crisis

Er zijn de afgelopen 30 jaar veel veranderingen geweest op cultureel gebied in Rusland. De invloed van de staat is in deze jaren sterk afgenomen. In 1980 waren alle musea nog eigendom van de staat, in deze Sovjetperiode werden de collecties bepaald door de regering. Er was weinig internationaal contact en dit werd ook beperkt gehouden. Doordat de staat de gehele financiering verzorgden voor de musea waren zij ook verantwoordelijk  voor het onderhoud, zij zorgden ervoor dat de kunst tentoongesteld kon worden. De kunst werd dan ook ingezet om de ideologieën van de staat over te brengen op het publiek.[1]

In 1985, de tijd van Perestrojka, krijgen musea en culturele instellingen meer vrijheid. Het plannen van activiteiten en het organiseren van tentoonstellingen kan nu vanuit de instelling zelf georganiseerd worden. Met deze vrijheid komt ook het creëren van een eigen budget; er wordt gezocht naar privé-investeerders. Contact met het buitenland wordt hierdoor ook makkelijker. In de periode die volgt op Perestrojka wordt er door de regering zelfs gestimuleerd om meer uit te wisselen met het buitenland. Particuliere investeerders worden ook aangemoedigd om zaken te doen met culturele instellingen. In deze periode worden ook de non-profit organisaties in het leven geroepen, hierdoor komt er meer flexibiliteit in het organiseren van vrije tentoonstellingen en privé musea. De periode van 1985 tot 2000 wordt in de kunstsector ook als moeilijke periode beschouwd. Door het wegvallen van de staatsfinanciering gaat het aantal museumbezoeken achteruit, vanaf 2000 is dit bezoekersaantal weer gestegen.[2]

Door deze financiële verandering in de cultuur -en kunstsector is er dus verandering mogelijk geweest op creatief gebied. Een voorbeeld daarvan is het Archstoyanie festival. Dit festival wordt elke zomer sinds 2006 georganiseerd in een klein dorp drie uur rijden van Moskou. Het is een architectuur en sculptuur festival opgericht door Nikolai Polissky en architect Vasily Shchetinin. Het festival bevindt zich bij het dorp Nikola-Lnivets in een natuurlandschap wat onderdeel is van het nationale park Ugra. Pollisky kwam als kunstenaar in 1989 voor het eerst in Nikola-Lenivets. Hij zag dat de lokale bevolking zwaar was getroffen door het opheffen van de Kolchoz[3] en hierdoor geen werk hadden. In 2000 is er door Polissky  een project bedacht om de lokale bevolking te stimuleren; hij liet hun in het landschap sneeuwpoppen maken. Polissky heeft de foto’s van dit projet tentoongesteld in Moskou. De makers werden betaald voor hun medewerking. Na deze samenwerking heeft Polissky van deze lokale bevolking echte vakmannen gemaakt. [4]

 

Image

Snowmen in landscape, Polissky 2000 (snow)

De kunst die Polissky daar maakt is een combinatie van architecturale en sculpturale objecten. Ze zijn groot en de bezoeker kan soms in het object rondlopen. Alle sculpturen worden van natuurlijke materialen gemaakt. Het concept van “volkse” kunst en “eco” kunst trekt veel publiek. De landschapskunst is het hele jaar zichtbaar ook buiten het festival seizoen. Het creëren van een openluchtmuseum, opgebouwd door lokale bevolking en gratis toegankelijk voor kunstliefhebbers is het idee achter deze landschapsarchitectuur. Door de aantrekkende culturele markt sinds 2000 en de toenemende interesse, wordt het project steeds populairder en krijgen investeerders meer aandacht voor de kunst van Polissky.[5]

Image

 

Firebird, Polissky 2008 (firewood)

 Polissky zelf is bang dat zijn festival te commercieel wordt. Maar deze populariteit neemt ook weer financiële gemakken met zich mee, waardoor hij de lokale bevolking van werk kan blijven voorzien.[6]

 

 

Bibliografie

Kishkovsky, Sophia. “A Defunct Collective Finds its Muse; Villagers Who had Fallen on Hard Times Rebound with an Artist as Guide.” The International Herald Tribune, sec. LEISURE: 9. June 25 2010.

 Shekova, Ekaterina. “Changes in Russian museum attendance: 1980–2008.”Museum Management and Curatorship, vol. 27, nr. 2 (2012): 149-159.

Stivers-Isakova, Valerie. “Art Sprouts in Russia.” The New York Times, sec. TR; Travel Desk; JOURNEYS: 5. October 3 2010.

Tchouikina, Sofia. “The Crisis in Russian Cultural Management: Western Influences and the Formation of New Professional Identities in the 1990s-2000s.” Journal of Arts Management, Law, and Society,  vol. 40, nr. 1 (2010): 76-91.

 

 


[1] Tchouikina, 2010.

[2] Shekova, 2012.

[3] Collectieve boerderij ten tijde van de Sovjet-Unie.

[4] Krishkovsky, 2010.

[5] Stivers-Isakova, 2010.

[6] Krishkovsky, 2010.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s