Criminaliteit in een land van orde en discipline

Voor de Russische trots is het van groot belang om als een supermacht beschouwd te worden. Politici proberen het idee van Rusland als een supermacht al jaren over te brengen door middel van krachtige symboliek. Aan de hand van propaganda en censuur krijgen de Russen en de buitenwereld een beeld voorgeschoteld van sterke mannen, marcherende soldaten en medailles van overwinningen (Sauer, 2015).

In het licht van deze ogenschijnlijk ordelijke en gedisciplineerde samenleving rijst de vraag hoe Rusland om gaat met criminaliteit. In het tijdperk van de Sovjet Unie bestond misdaad volgens Stalin niet. Er bestonden geen moordenaars in het paradijs (Wierts, 2008). Er waren alleen vijanden van de communistische heilstaat. Dankzij een berucht wetsartikel tegen staatvijandige activiteiten, artikel 58, kon vrijwel iedereen worden opgepakt die zich ook maar een tikkeltje verdacht gedroeg (Onwijn, 2001). Alle Russische burgers die zich tegen het regime van de staat leken te verzetten werden doodgeschoten of de naar de Goelag getransporteerd. Door deze angstterreur creëerden Stalin een gedwongen samenleving van orde en discipline waarin criminaliteit zich onder het toeziend oog van de KGB niet kon ontwikkelen.

Deze trend van hard, en in sommige gevallen ongerechtvaardigd, optreden tegen criminaliteit lijkt zich in zekere mate door te zetten onder Poetin’s bewind, al valt het niet te vergelijken met het Sovjetbeleid. Vandaag de dag wordt kritiek op het overheidsbeleid nog steeds niet geaccepteerd. Dit uit zich onder andere in de mediacensuur die Poetin heeft ingevoerd. Naast het feit dat de overheid een groot deel van de media beheert (bijvoorbeeld 70% van de elektronische media) heeft Poetin verschillende manieren gevonden om dissidenten de mond te snoeren (Audier, 2014). Pro-Poetin journalisten krijgen bijvoorbeeld speciale privileges terwijl kritische journalisten worden geweigerd voor persconferenties of worden vervolgd wegens laster (ibid.).

Daarnaast heeft de politieke partij waar Poetin lid van is een voorstel ingediend voor het invoeren van een nieuwe wet waarbij anti-Russische propaganda hard bestraft kan worden (Lanting, 2015). Dankzij deze nieuwe wet zouden politieke dissidenten, zoals Dimitri Goedkov, en maatschappelijke dissidenten opgesloten kunnen worden voor maar liefst tien jaar. De muzikanten van de punkband ‘’Pussy Riot’’ zouden ook langer veroordeeld kunnen worden door de wet. Twee van de zangeressen kregen een straf van twee jaar in een Russisch strafkamp voor het zingen van een gedicht tegen Poetin (de Volkskrant, 2012). Deze wet en de genoemde praktijken hebben toch bijzonder veel weg van het Sovjetbeleid tegen ‘misdadigers’.

Geconcludeerd kan worden dat Poetin een bewondering lijkt te hebben voor de door Stalin ingevoerde harde criminaliteitsaanpak ter consolidering van de status quo. Door het invoeren van wetten die het mogelijk maken om politieke onrustzaaiers zoals demonstranten en dissidente parlementariërs op te pakken, wordt de rust en orde in de Russische samenleving afgedwongen. Vrijheid van meningsuiting is een beperkt goed in Rusland, wat blijkt uit de vele arrestaties die volgen na demonstraties tegen het overheidsbeleid (Metro, 2015). Daarnaast kunnen Russische rechters extreem hoge straffen opleggen omdat dit door het Kremlin wordt getolereerd (NOS, 2015). Zo worden Russische burgers door middel van angst en onderdrukking in het gareel gehouden. De vraag die daarop volgt is echter hoe lang Poetin of zijn opvolger deze politiek kan uitvoeren voordat het volk of de internationale gemeenschap eens echt in opstand komt.

Literatuur

Audier, R. (2014) Russische censuur onder Vladimir Poetin. Online bekeken op 27 september 2015 via http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/russische-censuur-onder-vladimir-poetin/.

De Volkskrant (2012) Het leven in een Russisch strafkamp: dit hangt Pussy Riot boven het hoofd. Online bekeken op 27 september 2015 via http://www.volkskrant.nl/buitenland/het-leven-in-een-russisch-strafkamp-dit-hangt-pussy-riot-boven-het-hoofd~a3301477/.

Lanting, B. (2015) Poetins partij: zware straf op ‘anti-Russische propaganda’. Online bekeken op 27 september 2015 via http://www.volkskrant.nl/buitenland/poetins-partij-zware-straf-op-anti-russische-propaganda~a4110217/.

Metro (2015) Rusland pakt demonstraten tegen homofobie op. Online bekeken op 27 september 2015 via http://www.metronieuws.nl/buitenland/2015/05/rusland-pakt-demonstranten-tegen-homofobie-op.

NOS (2015) Russische rechters leggen hoge straffen op omdat het niet slecht is voor hun carrière. Online bekeken op 27 september 2015 via http://www.npo.nl/russische-rechters-leggen-hoge-straffen-op-omdat-het-niet-slecht-is-voor-hun-carriere/25-08-2015/WO_NOS_1800214.

Onwijn, K. (2001) De moeizame rehabilitatie van politieke slachtoffers in de Sovjet-Unie. Online bekeken op 27 september 2015 via http://www.historischnieuwsblad.nl/nl/artikel/5799/de-moeizame-rehabilitatie-van-politieke-slachtoffers-in-de-sovjet-unie.html.

Sauer, D. (2015) Dansen op de vulkaan. Hoorcollege op 1 september 2015. Universiteit van Amsterdam: Amsterdam.

Wierts, L. (2008) Misdaad bestond niet. Online bekeken op 27 september 2015 via http://www.metronieuws.nl/nieuws/2008/04/misdaad-bestond-niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s