De Russische economie als drijfveer voor Poetins politiek

Op zaterdag 10 oktober kopte The Guardian “Putin’s Syria strikes are a long-term play for higher oil prices”1. Volgens het artikel wil Poetin door de aanvallen op Syrië de energiemarkt veilig stellen en zijn positie in eigen land verstevigen. Het verband tussen de agressieve buitenlandse politiek van Poetin in Syrië en de olieprijzen verraste mij. Opnieuw inspireert de actualiteit voor een onderzoek naar de Russische politiek. In mijn vorige blog was het antwoord te vinden door de geschiedenis van Rusland en zijn omringende landen in te duiken en de herinneringspolitiek van Poetin bloot te leggen. Ditmaal zal de economie in verband gebracht worden met de binnen- en buitenlandse politiek die Poetin de laatste jaren aanhoudt. Welke invloed heeft de Russische economie nu op Poetins politiek?

Voordat de invloed van de Russische economie belicht zal worden, is het allereerst belangrijk om te verhelderen waarom er een relatie is tussen de Russische economie en Poetins politiek. Al jaren staat het welzijn van de Russische economie in direct verband met de tevredenheid van de burgers met hun president2. Jeltsin kampte met grote impopulariteit tijdens de economische vertraging en de daarmee gepaarde hoge inflatie in de jaren ’902. Poetin daarentegen, geniet sinds het betreden van het presidentschap in het jaar 2000 van een populariteit die nooit onder de 60% van de bevolking is gezakt2. Poetin heeft met zijn politiek dan ook jaren gesteund op economisch succes23. Tot de verkiezingen van 2011-2012, vanaf dat moment begon de economie te vertragen3. Met zijn politiek wist Poetin echter zijn populariteit te behouden. Zelfs toen de roebel na 15 jaar stabiliteit in eind 2014 opeens flink daalde ten opzichte van de dollar, bleef de bevolking positief ten opzichte van hun president2. Dit was uniek in Rusland.

Dit unicum kan verklaard worden door- en legt meteen uit wat Poetins politiek met economie te maken heeft. Om zijn populariteit en daarmee zijn macht vast te stellen, moest Poetin aan het begin van zijn derde ambtstermijn in 2012 namelijk zijn politiek aanpassen aan het veranderende economische klimaat. De economie stagneerde en Poetin beriep zich op een symbolische aanpak: hij verstevigde de banden met de Orthodoxe kerk, hij startte met een herinneringspolitiek waarin slechts één correcte geschiedenis van Rusland bestaat(zie mijn vorige blog) en propageerde zichzelf als de heilige leider3. De mythe van Poetin verheerlijkt hem in de strijd tegen de V.S. en andere landen2. Deze strategie heeft tot nu toe groot succes: tijdens periodes van militair succes zoals in Georgië in de zomer van 2008, of zoals in Oekraïne in 2014, steeg zijn populariteit in de polls immens2.

Hoeveel Poetin met zijn politiek ook inspeelt op het economische klimaat in Rusland, Poetins mythe suggereert controversieel genoeg ook dat hij niks met economie te maken heeft – slechts de regering kan verantwoordelijk zijn voor een economische crisis. Hoe lang hij deze onschadelijke heldenstatus vol kan houden in een tijd van dalende olieprijzen is de vraag. Volgens kenners zal hij het maximaal nog twee jaar volhouden voor een ontevreden bevolking het hem lastig zal gaan maken2.

Terug naar de aanval die Rusland in oktober op Syrië opende. Deze beslissing past uitstekend in het plaatje waarin Poetin zijn eigen hachje probeert te redden in tijden van economische stagnatie. Hoe groter het conflict in het Midden-Oosten en hoe groter Poetins invloedsfeer in die regio, hoe meer het westen wederom op de energievoorraad van Rusland moet vertrouwen en hoe meer de olieprijzen kunnen stijgen1. Zowel de dollars die door de in de toekomst stijgende olieprijzen Rusland binnen zullen stromen, als Poetin die als held tegen het terrorisme strijdt, zullen zijn positie in eigen land uiteindelijk veilig stellen. Op de lange termijn is de Russische economie voor Poetin in elk geval van levensbelang. Voorlopig zullen economische motieven dan ook een van de drijfveren achter Poetins politiek blijven.

1. [Temerko, A. (2015). Putin’s Syria strikes are a long-term play for higher oil prices. The Guardian, October 10 (2015). http://www.theguardian.com/world/2015/oct/10/putin-russia-syria-oil-prices (site geraadpleegd op 16 oktober 2015).]

2. [Kolesnichenko, A. (2015). Politics: Putin and the Thin Line Between Love and Hate. Transitions Online, (02/03).]

3. [Smyth, R., & Soboleva, I. (2014). Looking beyond the economy: Pussy Riot and the Kremlin’s voting coalition. Post-Soviet Affairs, 30(4), 257-275.]

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s