De positie van studenten met een achterstand in het Russische onderwijssysteem

Tussen 1914 en 1974 is het aantal Russische kinderen en jongeren dat naar enige vorm van scholing gaat enorm verhoogden verbeterd.Deze verhoging van het aantal studenten heeft plaatsgevonden op basisch, middelbaar en hoger onderwijs. De verbetering van het onderwijs betrof echter alleen scholing op normaal niveau. Maar hoe zit het met scholing voor kinderen met leerachterstanden? Komt de groei van de scholing voor kinderen met een leerachterstand evenredig overeen met de groei van de scholing voor de normale kinderen, of verschilt dit? En mochten er duidelijke dingen fout zijn met het huidige onderwijs voor studenten met een achterstand, hoe kan dit worden verbeterd.

De twijfel of dit daadwerkelijk zo zal zijn is gekoppeld aan het feit dat in Rusland individuen met een achterstand in het verleden al vaker een onderschikkende positie aangewezen hebben gekregen. Het is belangrijk om te kijken of het onderwijs voor studenten met een leerachterstand verbeterd is om zo te kunnen checken of de positie van onderwijs voor mensen met een leerachterstand enigzins verbeterd is in de huidige Russische maatschappij.

In het verleden was het onderwijs voor studenten met een achterstand niet anders dan het onderwijs voor studenten zonder achterstand2; studenten met een achterstand zouden zich namelijk op hetzelfde leerniveau moeten bevinden als normale studenten. Er waren dus nog geen leerprogramma’s die gespecialiseerd waren voor studenten met een leerachterstand, wat geleid heeft tot een verwaarlozing van studenten met een achterstand in het onderwijssysteem van toentertijd.

Sinds een aantal jaar is er geprobeerd om het onderwijssysteem voor studenten met een achterstand te verbeteren. Zo zou het Russische ministerie tegenwoordig actief bezig zijn met het verbeteren van onderwijs en het aanpassen van de vorige vorm van onderwijs naar een meer humanistische vorm van onderwijs, waarbij de belangen van de student zwaarder meewegen dan vroeger3. Ook zijn er meer regels opgesteld in de grondwet van de Russische Federatie die de onderwijskwaliteit van zowel normale studenten als studenten met een achterstand beter zouden moeten kunnen reguleren. Tenslotte wordt het tegenwoordig ook gestimuleerd om onderwijs voor kinderen met een achterstand te laten geven door iemand die gespecialiseerde training gehad heeft om dit te mogen doen.

Maar ondanks deze verbeteringen in het onderwijs voor mensen met een leerachterstand, blijken deze mensen in de samenleving nog steeds een sterk ondergestelde positie te hebben. Zo kwam in 2014 uit gegevens van de Human Rights Watch aan het licht dat de behandeling van kinderen met een achterstand in Rusland nog erg slecht is, waarbij er nog regelmatig gebruik wordt gemaakt van mishandeling en verwaarlozing en de zorg voor deze kinderen dus nog zeer onvoldoende is4.

Nu bekend is hoe het onderwijs voor studenten met een achterstand geweest is in het verleden en hoe het is in het heden, wordt het mogelijk voor ons om deze ontwikkeling te kunnen vergelijken met de ontwikkeling van het onderwijs voor de normale studenten.

Uit de bovengenoemde artikelen is af te leiden dat het gespecialiseerde onderwijs voor mensen met een achterstand degelijk verbeterd is. De groei die het gespecialiseerde onderwijs ondergaan heeft is echter later gekomen dan de enorme groei die het normale onderwijs heeft gehad en de sterkte van de groei is ook tamelijk lager dan bij het normale onderwijs. Dit laatste is af te leiden aan de grote hoeveelheid aanpassingen die nog moeten worden gemaakt in het gespecialiseerde onderwijs. Ook kan worden afgeleid dat hoewel het onderwijs voor studenten met een achterstand verbeterd is, dit niet hoeft in te houden dat de levenskwaliteit van deze mensen in de maatschappij daadwerkelijk ook verbeterd is.

Belangrijk voor de toekomst is dus dat het gespecialiseerde onderwijs voor studenten met een achterstand nog meer verbeterd wordt, waardoor het beter mogelijk wordt voor deze mensen om een normaal onderwijs te volgen. Wat echter wel belangrijk is, is dat de regulaties voor de maatschappelijke behandeling van mensen met een achterstand ook wordt aangescherpt. Want zelfs al kunnen de mensen met een achterstand benutten van goed onderwijs, is het nog steeds niet functioneel wanneer ze vervolgens niet goed in de maatschappij worden opgenomen.

Literatuurlijst

  1. Treffers, A.J. (1975), ‘Het Onderwijs,’ in Jozina van het Reve-Israel, Rusland: Politiek, ideologie, economie, nationaliteiten, cultureel leven, godsdienst, school, gezin en sport in de Sovjetunie. Haarlem: Gottmer, pp. 243-286.
  2. Malofeev, N.N. (1998). Special education in Russia: Historical aspects. Journal of Learning Disabilities, 31, 181-185.
  3. Korkunov, V.V., Nigayev, A.S., Reynolds, L.D. & Lerner, J.W. (1998). Special education in Russia: Historical aspects. Journal of Learning Disabilities, 31, 186-192.
  4. Human Rights Watch. (2014). Abandoned by the State Violence, Neglect, and Isolation for Children with Disabilities in Russian Orphanages.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s