“Pure” wifi, het nieuwe Russische internet?

Voor internet kun je in Moskou binnenkort in de kerk terecht. Vorige week stond in het nieuws: “Russian Orthodox church to offer porn-free and ‘pure’ Wi-Fi’1. Deze zogenaamde pure wifi is niet alleen porno-vrij, ook zal het ander “kwaad” niet weergeven. Homoseksualiteit en verkeerde versies van de geschiedenis, behoren tot materiaal dat onvindbaar zal zijn op dit internet. Alleen informatie dat de gevoelens van gelovende mensen niet aantast zal beschikbaar zijn 1.

De pure wifi is kindvriendelijk en bovendien gemakkelijk om volwassenen niet op verkeerde ideeën te brengen. Handig voor Poetin, niet waar? Hij zou het zo kunnen invoeren in heel Rusland: een beperkt maar beschaafd internet voor elke Rus. Het zou alleen inbreuk doen op één façade die Rusland nog steeds in stand houdt: dat ze democratisch zijn. Er zijn in Rusland gewoon verkiezingen. Dat er in de praktijk weinig kans is dat een andere leider gekozen zal worden staat daar los van. Rusland is een zogenaamde verkiezingsautocratie 2. Maar waarom deze façade? Waarom controleert Poetin het Russische internet niet gewoon geheel?

Waarom controleert Poetin het Russische internet niet geheel?

Waarom controleert Poetin het Russische internet niet gewoon geheel? 4

Er zijn een aantal redenen waarom een verkiezingsautocratie handig kan zijn voor een leider. Allereerst is er de kans dat je buitenlandse waarnemers voor de gek kan houden. Maar ook als dit niet lukt, zijn verkiezingen handig om de ideologie te verspreiden, goede lokale leiders te vinden en te laten zien hoe sterk het huidige regime is2. Daarnaast kunnen verkiezingen ook informatie onthullen over de mening van het volk en de grootte en de kracht van de oppositie 2. Afhankelijk van de intensiteit van de oppositie, kan de leider vervolgens zijn beleid aanpassen om een volksopstand te voorkomen. In een verkiezingsautocratie wil de leider dus enerzijds zo veel mogelijk macht over het volk, maar anderzijds ook genoeg ruimte om te kunnen peilen wat zijn oppositie is. Dit probeert Poetin precies te bereiken met het Russische internet.

Het internet is namelijk uitermate geschikt om het volk te peilen. Het is de vrijplaats voor andersdenkende Russen en de oppositie. Het wordt door sommigen ook wel gezien als een tool om democratie te verstevigen 3. Wat de impact van online oppositie is in het echte Rusland, daar zijn kenners het over oneens. In de praktijk wordt populair nieuws van oppositie platforms echter vaak noodgedwongen opgenomen in de traditionele media. Het internet loslaten is voor Poetin dus zeker geen optie, hij moet het zodanig controleren dat er wel ruimte is voor kritiek, maar dat het niet kan escaleren tot een opstand.

Poetin heeft op dat vlak de afgelopen jaren niet stil gezeten: er zijn inmiddels wetten die populaire bloggers beperken (2012), die propaganda van homosexualiteit verbieden (2013),  een wet tegen kinderporno en drugspropaganda, alle Russische data moet in Rusland blijven (2014-2015), een wet tegen kwetsende internetmemes (2015), etc. 3 Deze wetten bieden genoeg interpretatieruimte om vrijwel alle provocerende Russische internetters ergens voor op te kunnen pakken, maar worden lang niet allemaal actief gecontroleerd. Daarnaast heeft Poetin ook nog zogenaamde “troll armies”: groepen mensen in dienst van de Russische staat die de juiste mening verkondigen op internet3. De wetten en de troll armies geven Poetin de mogelijkheid om zowel te observeren als te controleren op internet.

blog 3- watching the blogger

De FSB, de geheime dienst van Rusland, houdt goed in de gaten of bloggers niet te provocerend zijn naar hun mening en grijpen in zodra zij dat nodig achten.3

Concluderend heeft Poetin een hele strategische reden om het Russische internet niet volledig te controleren. In een verkiezingsautocratie als Rusland, staat aan de basis dat de leider zijn macht probeert veilig te stellen door het volk goed in de gaten te houden. Als er een volksopstand dreigt, kan hij altijd nog ingrijpen. Poetin heeft op dit moment genoeg maatregelen die het internet kunnen beperken als dat zo uitkomt, maar hij zet deze niet volledig in. Hij maakt genoeg ruimte om de Russen te kunnen observeren die nu juist graag de websites bezoeken die de “pure” wifi niet toestaat.

1. [Luhn, A. (2015).’Russian Orthodox Church To Offer Porn-Free And ‘Pure’ Wi-Fi’. The Guardian, 11 November (2015). http://www.theguardian.com/world/2015/nov/06/russia-orthodox-church-wifi (site geraadpleegd op 11 november 2015).]

2. [Miller, M. K. ‘Electoral Authoritarianism And Democracy: A Formal Model Of Regime Transitions’. Journal of Theoretical Politics 25.2 (2012): 153-181.]

3. [Rajagopalan, Sudha. ‘The Digital Everyday In Contemporary Russia’. 2015. Lecture.]

4. [https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTui4dsDY4TVKpKwVlVAdqZC5PxgStautzJNLumyLwKIkxIu3mq]

5. [http://www.themoscowtimes.com/opinion/article/an-internet-censorship-law-right-out-of-1984/498982.html]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s