Poetin en zijn controle over journalistieke media

Vorig jaar juni zat Poetin voor het eerst om de tafel met ‘s werelds grootste persbureaus als onderdeel van het jaarlijkse St. Petersburg International Economic Forum. Het Russische nieuwsagentschap TASS kwam met het initiatief om een jaarlijks forum te houden, waarin globale mediarepresentanten de mogelijkheid krijgen om te praten over zaken waar zij zich zorgen over maken betreffende Rusland. Onder andere Press Association (Verenigd Koninkrijk), DPA (Duitsland), the Canadian Press, Xinhua (China), the U.S. Associated Press en Kyodo (Japan) waren daar aanwezig.[1] Dit forum wordt live uitgezonden op een van de Russische 24-uurs televisiezenders. Alle vertegenwoordigers van de persbureaus mogen vragen stellen en Poetin belooft op alles te antwoorden, met deze bijeenkomsten lijkt dus een soort transparantie te worden gegeven. Bij de afgelopen editie in 2015, gebeurde echter iets wat enige verwarring veroorzaakte. Murray Brewster en Malcolm Kirk van The Canadian Press doen verslag van de bijeenkomst. Na de eerste vraag, een gevoelige vraag van iemand van de Franse Agence Presse over de oliegigant Yukos, werd de stekker uit de live-uitzending getrokken. Een aantal minuten keek men naar een leeg scherm. Afgezanten van Poetin stelden dat “sommige deelnemers wilden dat het een bijeenkomst in de categorie ‘buiten het boekje’ zou zijn”.[2] Zo transparant is deze bijeenkomst dus niet geweest. Dit wekt de vraag op: in hoeverre controleert Poetin de journalistieke media in Rusland?

Allereerst is Poetin eigenaar van alle grote televisiezenders in Rusland.[3] TV Rain, één van de weinige onafhankelijke nieuwszenders die niet gecontroleerd wordt door het Kremlin, is al verscheidene keren door satellieten van het net gehaald. Dit omdat ze bijvoorbeeld gevoelige uitspraken deden over de bezetting van Leningrad tijdens de Tweede Wereldoorlog.[4] Volgens een woordvoerder van TV Rain hebben verschillende bedrijven ze benaderd om te melden dat het geen persoonlijke beslissing was om hen niet meer uit te zenden, maar dat ze wel moesten na een telefoontje te hebben gekregen van het Kremlin. Momenteel werken ze vanuit een appartement, omdat het voor studio-eigenaren niet meer is toegestaan hun ruimte te verhuren aan TV Rain. Ook deze opdracht kwam vanuit het Kremlin.[5]

Een ander voorbeeld is de geschiedenis van mediabedrijf NTV. Met hun eigen televisiezender hebben ze tot 2001 tot op zekere hoogte onafhankelijke televisie geproduceerd. Na de overwinning van Poetin in de verkiezingen in 2000, werd het bedrijf in 2001 na een lang gevecht overgenomen door Gazprom-Media, één van de grootste mediabedrijven in Rusland dat eveneens in handen is van Poetin. NTV had een programma genaamd Freedom of Speech wat altijd live werd uitgezonden. Na de overname door Gazprom was het NTV verboden om de aflevering live uit te zenden en werd alleen nog maar toegestaan dat het programma van tevoren opgenomen werd. Sinds de overname strookt al het nieuws met de standpunten van het Kremlin. [6] [7]

Al met al kunnen we concluderen dat Poetin zeker controle heeft over de journalistieke media. Het feit dat hij het grootste deel van de nieuwsagentschappen bezit, geeft al aan dat de meeste media niet neutraal zijn. Voornamelijk televisie en kranten merken hiervan de gevolgen. Wat er is gebeurd met TV Rain en NTV zijn goede voorbeelden van hoe het Kremlin controle uitoefent. Zoals journaliste Jill Dougherty ook zegt in haar artikel over de Russische media: “Whoever owns the media, controls what is says”.

[1] Anoniem. Putin praises TASS for chance to meet heads of international news agencies. 2015. URL: http://tass.ru/en/russia/802688 (geraadpleegd op 14-11-2015)

[2] Brewster, M. en Malcolm Kirk. In conversation with Putin: Russian leader exercises control with media. 2015. URL: http://www.ctvnews.ca/politics/in-conversation-with-putin-russian-leader-exercises-control-with-media-1.2433116 (geraadpleegd op 14-11-2015)

[3] Burrett, T. Television and Presidential Power in Putin’s Russia. 2010. Geraadpleegd via Google Books op 14-11-2015: https://books.google.nl/books?id=mBKsAgAAQBAJ&lpg=PT40&dq=Putin%20owns%20television&hl=nl&pg=PT40#v=onepage&q=Putin%20owns%20television&f=false

[4] Dougherty, J. How the media became one of Putin’s most powerful weapons. 2015. URL: http://www.theatlantic.com/international/archive/2015/04/how-the-media-became-putins-most-powerful-weapon/391062/ (geraadpleegd op 15-11-2015)

[5] Anoniem. Controlling the Media: Putin’s Propaganda Machine. 2015. URL: https://news.vice.com/video/controlling-the-media-putins-propaganda-machine-part-2 (geraadpleegd op 15-11-2015)

[6] Burrett, T. Television and Presidential Power in Putin’s Russia. 2010. Geraadpleegd via Google Books op 14-11-2015: https://books.google.nl/books?id=mBKsAgAAQBAJ&lpg=PT40&dq=Putin%20owns%20television&hl=nl&pg=PT40#v=onepage&q=Putin%20owns%20television&f=false

[7] Dougherty, J. How the media became one of Putin’s most powerful weapons. 2015. URL: http://www.theatlantic.com/international/archive/2015/04/how-the-media-became-putins-most-powerful-weapon/391062/ (geraadpleegd op 15-11-2015)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s