Zal het Russofobe sentiment verdwijnen uit Amerikaanse massamedia?

In Rusland zijn media met name een middel dat gebruikt kan worden voor staatsdoeleinden. Dat journalisten in het vaderland dan ook niet ongestoord hun werk kunnen doen, wordt regelmatig op pijnlijke wijze duidelijk. De problematiek rond mediabedrijf RBK in mei dit jaar is hiervan een sprekend voorbeeld. Onder andere drie leidinggevende journalisten moesten vertrekken, een beslissing die onder druk van het Kremlin zou zijn gemaakt. De VS worden in staatsmedia zoals Sputnik regelmatig in een kwaad daglicht gesteld. De staat bepaalt welke berichten door de media moeten worden geproduceerd, maar dit geldt niet alleen voor Rusland.

In Westerse landen worden journalisten over het algemeen niet vervolgd wanneer ze controversiële stukken schrijven, maar hun controversiële stukken worden niet massaal gelezen; de ‘gewone mens’ besteedt geen tijd aan het zoeken naar en lezen van alternatieve media. In de ‘Mainstream media’, waaronder CNN of The New York Times vallen, worden met name nieuwsitems getoond die wat meer op één lijn liggen met politieke belangen. Nu is het zo dat in de VS én Europa redelijk consequent in een zelfde, tamelijk negatieve sfeer over Rusland wordt gepubliceerd[1]. Sterker nog, een vorm van anti-Russisch sentiment is in hedendaagse Westerse media onontkoombaar. Een apart geval werpt zich momenteel echter op tijdens de presidentiële verkiezingen in de Verenigde Staten. Rusland en Russische president Poetin spelen ongewild een grote rol in de presidentiële campagnes van Donald Trump en Hillary Clinton. Zullen de heersende anti-Russische tendensen worden doorgezet of zal Rusland onder een nieuwe Amerikaanse president in een beter daglicht worden gesteld?

De twee presidentiële kandidaten verschillen sterk in hun opvattingen over Rusland en haar president. Trump stelde dat hij graag de relaties met Rusland zou willen verbeteren, en merkte op dat hij Poetin ziet als een goede leider van Rusland. Clinton daarentegen benadrukt rivaliteiten tussen Rusland en de VS, overeenkomend met de enigszins Russofobe houding van media als CNN[2]. De uitspraken van Trump werden door de media dan ook met grote argwaan bekeken; Poetin zou ‘Trump’s obsession’ zijn, volgens een host van CNN.

Het is niets nieuws dat Rusland een rol speelt in de Amerikaanse presidentiële verkiezingen. In 2008 zou de republikeinse partij van Bush de banden met Rusland onnodig hebben verslechterd, volgens de Democratische partij. En terwijl Obama in 2012 voor een ‘reset’ van de verhoudingen met Rusland pleitte[3], noemde republikeinse kandidaat Romney Rusland de ‘number one political foe’[4]. Hoewel het idee leuk was, is de reset tussen Obama en Medvedev niet helemaal gelukt; problemen bleven bestaan, mede doordat Poetin een grote rol bleef spelen als premier[5].

Clinton had tijdens haar periode als secretary of state vaak spanningen met Poetin, bijvoorbeeld toen ze zei dat de presidentiële verkiezingen van Rusland in 2012 gefraudeerd waren. De media reflecteerden deze spanningen, en een anti-Russisch sentiment is uit de massamedia nooit verdwenen.

De vraag is of de anti-Russische houding van de Amerikaanse massamedia zal veranderen wanneer Trump zou worden verkozen tot nieuwe president van Amerika. Dat de Russofobe tendensen van de massamedia onder Clinton niet zullen veranderen, als niet verslechteren, is aannemelijk. Zou berichtgeving over Rusland bij Trump als president plots meer positief worden, zal het propagandistische karakter van Amerikaanse massamedia worden blootgesteld. Daarnaast is de houding van Rusland tegenover de VS uiteraard van groot belang: ook Poetin zal moeten openstaan voor verbeteringen van de verhouding met het Westen, en gezien de anti-Amerikaanse houding van het Kremlin zal dat nog een hele opgave worden.

Bronnen

[1] I. Straus (2005), Why are the American media, both liberal and conservative, so unanimously anti-Russian?, Johnson’s Russia List

[2] D. Paletta (2016), Clinton vs. Trump: Where they stand on foreign policy issues http://graphics.wsj.com/elections/2016/donald-trump-hillary-clinton-on-foreign-policy/ (website geraadpleegd op zaterdag 8 oktober 2016)

[3] A. Stent (2012), US–Russia Relations in the Second Obama Administration, Survival
Volume 54 – Issue 6, p. 123 – 138

[4]  M. Romney in een interview met CNN journalist Wolf Blitzer op 26 maart 2012. http://cnnpressroom.blogs.cnn.com/2012/03/26/romney-russia-is-our-number-one-geopolitical-foe/
Website geraadpleegd op zondag 9 oktober 2016.

[5] R. Deyermond (2013), Assessing the reset: successes and failures in the Obama administration’s Russia policy, 2009–2012, Journal of European Security Vol. 22 – Issue 4, p. 500 – 523

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s