Slaven tijdens de oudheid

De Kievse periode van de 9e tot de 12e eeuw wordt als begin van de Russische geschiedenis beschouwd. Deze periode wordt gekenmerkt door de heerschappij van Kievskaja Roes, een rijk dat bestond uit Oost-Slavische stammen verenigd door de Varjagen afkomstig uit Zweden. Rusland dankt zijn naam aan het woord Roes, wat een naam was voor de samenleving gevormd door de Varjagen en de inheemse Slavische volken. Wat er voor het ontstaan van Roes afspeelde in de geschiedenis van de Slavische volkeren blijkt minder van belang te zijn in verschillende geschied vertellingen, en daarom ligt de focus van deze tekst op hoe de geschiedenis van de Vroege-Slaven eruit heeft gezien.

Er zijn veel theorieën als het gaat over de herkomst van de Slaven en zijn de meest betrouwbare bronnen over de herkomst te baseren op Archeologische vondsten volgens (Violatti, 2014) [1]. ‘Based on archaeological evidence, we know that Proto-Slavic people were already active by 1,500 BCE within an area that stretched roughly from western Poland to the Dnieper River in Belarus’. Aldus Violatti. Rond 800 v. Chr. zijn deze Vroege-Slaven zich gaan vestigen in het Westen van Rusland en in de zuidelijke steppes van Oekraïne. Deze conclusie kan getrokken worden uit linguïstisch onderzoek beweerd Violatti, er zijn namelijk overeenkomsten tussen de Slavische talen en Iraanse talen die in die gebieden gesproken werden.

Over het geloof van de vroege Slaven is weinig bekend omdat er geen officieel Slavisch schrift was en omdat bij de kerstening van de Slaven veel religieuze artefacten vernietigd zijn. Wel zijn er ongedetailleerde aantekeningen gemaakt door Byzantijnse missionarissen in de Nestorkroniek [2] over het heidense geloof maar in deze staan alleen de namen van Slavische goden en godinnen.

De Vroege-Slaven leefden in ‘Sibben’[3], die samengesteld zijn uit families in een patriarchaal verband. Een aantal van deze sibben vormt een sibbenverband die geleid wordt door Sibbenoudsten, en uit deze sibbenverbanden ontstonden Slavische stammen met een militaire organisatie en geloofscultus. In Slavische nederzettingen hielden de inwoners zich vooral bezig met akkerbouw, jacht, visserij en bijenteelt. Ook waren er ambachten zoals houtbewerking, weven, pottenbakken en leerlooien. Tussen de nederzettingen langs de rivieren was een levende handel van producten van de eerder genoemde ambachten. Deze handelscentra groeiden uit tot steden in het Oosten.

Afbeeldingsresultaat voor ancient slavs

In zijn boek ‘Het verleden van Oost-Europa’ schreef (Dittrich, 1962) over de Vroege-Slaven en hoe deze over de eeuwen onderworpen werden aan verschillende volken namelijk de Scythen, Sarmaten, Goten, Hunnen en Avaren [4]. De slaven die zich rond 800 v.Chr. op de steppes vestigden[1] werden onderworpen door het Iraanse ruitervolk genaamd de Scythen. De slaven speelden vooral een rol als boer in deze samenleving en werden de ‘akker bouwende Scythen’ genoemd door de beroemde Griek Herodotus [5]. In de 3e eeuw v.Chr. werden de Scythen verdreven en kwamen de Sarmaten wat ook een Iraans volk was aan de macht. In de eeuwen onder de Scythen en Sarmaten heeft het Slavisch veel woorden uit de Iraanse taal geleend.

In de 3e eeuw Chr. werden de Sarmaten verdreven door de Goten, een oost-Germaans volk. Met de komst van de Hunnen sloten de Romeinen en Goten een verdrag en dit versterkte het contact tussen deze rijken. En door die contacten kwam volgens (Jarus, 2016) een vorm van Christendom vanuit het Romeinse rijk naar het Gotische koninkrijk[6]. Deze vorm van Christendom genaamd Arianisme was waarschijnlijk de eerste keer dat de Slaven te maken kregen met het Christendom.

Met de komst van de Hunnen en Avaren tijdens de grote volksverhuizingen besloten een aantal Slavische stammen naar het Westen te vertrekken om zich in de Balkan en Griekenland te vestigen. Twee van deze stammen waren de Chorvaten (Kroaten) en de Sorben (Serviërs)[4]. Zoals (Külmoja, 2015) omschrijft zijn de namen: Oostelijke, Westelijke en Zuidelijke Slaven, het gevolg van de splitsing die in de 6e en 7e eeuw plaats vond [7].

Volgens de Nestorkroniek[2] is het volgende gebeurd tijdens de laat 8e eeuw en 9e eeuw. De Slavische stammen van de TsjoedenSlovenenMerja en Krivitsjen, hadden de Zweedse Varjagen die handel dreven over de Russische rivieren verjaagd. Maar kort daarna begonnen de Slavische stammen tegen elkaar te vechten en daarom vroegen een aantal Slavische vorsten de Varjagen om terug te keren en om de Slavische volken te verenigen onder hetzelfde rijk: de Kievskaja Roes.

In conclusie is de vroege geschiedenis van de Slavische volken een lastig verhaal door twee redenen. Ten eerste door het gebrek aan schrift voor de invoering van het cyrillische schrift. Ook maakten de Slavische volken weinig contact met de Mediterrane volken die wel een schrift hadden. Ten tweede is het een geschiedenis die gedomineerd is door vorsten van buitenaf waardoor de cultuur van de Slaven verdrongen wordt en alle aandacht gaat naar de heersers. Op het toneel van Europa in de oudheid stonden de Slaven op de achtergrond.

[1] Slavs. september, 2014 Christian Violatti http://www.ancient.eu/Slavs/

[2] Nestorkroniek. oktober, 2015 vertaling door Hans Thuis

[3] Atlas bij de wereldgeschiedenis. September, 2015 Hermann Kinder en Werner Hilgemann

[4] Het verleden van Oost-Europa. 1962 Zdeněk Radslav Dittrich

[5] Herodotus on the Scythians. http://www.shsu.edu/~his_ncp/Scythians.html

[6] Who were the ancient Goths? Maart, 2016 Owen Jarus http://www.livescience.com/45948-ancient-goths.html

[7] What is the origin of the Slavs? September, 2015 Inga Külmoja http://blog.ut.ee/what-is-the-origin-of-the-slavs/

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s