Propaganda Mechanisme

Propaganda is de doelbewuste en systematische poging om mensen hun percepties te vormen, cognities te manipuleren en gedrag een gewenste richting te geven (Jowett & O’Donnell, 2014). Propaganda kan overgebracht worden door middel van veel verschillende middelen zoals schilderkunst, beeldhouwkunst, architectuur, films, televisie en digitale media (Rutten, 2016). Het kan ontzettend veel invloed hebben. Zo heeft het een belangrijke rol gespeeld in de Tweede Wereldoorlog in Duitsland (White, 1949), er werd toen zelfs een ministerie van volksvoorlichting en propaganda opgericht (Doob, 1950). Ook in Rusland speelde propaganda een belangrijke rol. Zo werden er films uitgebracht die een vertekend beeld lieten zien van de Goelag kampen (Rutten, 2016). Propaganda is niet iets van vroeger, in het  huidige Rusland speelt het ook nog een zeer belangrijke rol (Dzyadko, 2014). Propaganda wordt dus gebruikt en er wordt ontzettend veel over geschreven. Maar hoe werkt propaganda eigenlijk? Wat zijn de onderliggende mechanismes? Als er hier meer inzicht in is kan er misschien ook iets aan gedaan worden. In deze blog zal ik het onderliggende mechanisme van propaganda verklaren.

Het basis mechanisme van propaganda is indoctrinatie. Indoctrinatie is het langdurig en systematisch opdringen van een eenzijdige mening aan anderen (Baron, 2000). Dit kan worden opgedeeld in vier fases, de softening – up stage, de compliance stage, de internalization stage en de consolidation stage (Baron, 2000).

In de softening – up stage, worden mensen geïsoleerd. In het geval van propaganda ontvangen ze geen ander nieuws of andere meningen en zijn ze dus geïsoleerd. In deze fase is het belangrijk dat mensen kwetsbaar zijn. Zo komt uit onderzoek dat wanneer mensen stress ervaren ze eerder beïnvloed kunnen worden (Baron, 2000). Dit is ook wat er gebeurde in Duitsland na de Eerste Wereldoorlog. Duitsland had de oorlog verloren en hier zaten veel nadelige consequenties aan. Mensen hadden behoefte aan een betere eigenwaarde en daar speelde Hitler op in (White, 1949).

In de compliance stage gaan mensen onderling toegeven aan de autoriteit door de eenzijdige informatie en kwetsbaarheid, waardoor er groepsdruk ontstaat  (Baron, 2002). Deze groepsdruk ontstaat omdat mensen van nature de neiging hebben om te conformeren. Een afwijkende mening hebben kan namelijk zorgen voor een dreigende situatie, je kan buitengesloten worden of het idee hebben dat je mening niet klopt (Stangor, 2016). Hierdoor worden afwijkende meningen ingeperkt en ontstaat er één overkoepelende mening, de mening die uitgedragen wordt in de propaganda.

In de internalization stage gaan mensen de propaganda internaliseren. Dit komt omdat het telkens herhalen van de dezelfde informatie, ervoor zorgt dat de informatie eerder toegankelijk wordt. Ook kunnen symbolen geassocieerd worden met ideeën. Telkens als het symbool verschijnt, worden ook de geassocieerde ideeën meteen toegankelijk (Cangelosi, 1999). In deze fase ontstaat er ook cognitieve dissonantie. Dit houdt in dat mensen een onplezierige tegenstrijdigheid ervaren tussen een eigen mening en eigen gedrag (Stangor, 2016). In de compliance stage heb je een mening geuit. Als je vervolgens niet naar deze mening gaat gedragen ontstaat er een inconsistentie. Dit is vervelend, omdat je je anders gedraagt dan je zou denken. Om deze cognitieve dissonantie te verkleinen kan het gedrag aangepast worden. Dit zorgt ervoor dat individuen oude gedragingen gaan herevalueren en deze vervangen met nieuwe gedragingen.

In de laatste fase, de consolidation stage, legt de nieuweling zijn trouw vast. Dit kan gedaan worden door anderen te overtuigen van hun nieuwe mening, zichzelf te isoleren van mensen die een andere mening hebben en selectief informatie opzoeken die in overeenstemming is met de eigen mening (Baron, 2000). Het krijgen van negatieve informatie over de groep leidt tot ontkenning van de informatie. Chaiken, Liberman en Eagly (1989) gaven aan dat individuen in deze fase overgaan op defense motivation. Dit houdt in dat mensen alleen de voor hun relevante informatie verwerken, omdat ze een verlangen hebben om een bepaalde mening te behouden of verdedigen. Als mensen dus in de consolidation stage komen zijn ze ontzettend immuun voor overtuigingen buiten de groep.

Het onderliggende mechanisme van propaganda is dus indoctrinatie. Deze bestaat uit vier fases, de softening – up stage, de compliance stage, de internalization stage en de consolidation stage. Om propaganda aan te pakken kan er het beste in de softening – up stage ingegrepen worden. Ingegrepen kan worden door ervoor te zorgen dat iedereen informatie ontvangt vanuit meerdere oogpunten, zodat er geen isolatie van informatie ontstaat. Mensen moeten goed blijven nadenken dat alles vanuit verschillende kanten bekeken kan worden. Dit is lastiger naarmate individuen zich in een latere fase van indoctrinatie bevinden, er is dan  sprake van groepsdruk, zijn de ideeën eigen gemaakt en is er sprake van selectieve aandacht. Propaganda kan dus beter voorkomen dan genezen worden.

Afbeeldingsresultaat voor propaganda russia

Literatuurlijst

Baron, R. S. (2000). Arousal, capacity, and intense indoctrination. Personality and Social          Psychology, Vol. 4 (3), 238 – 254.

Cangelosi, A. (1999). Modeling the evolution of communication: From stimulus associations      to grounded symbolic associations. Berlin : European Conference on Artificial Life,     654-663.

Chaiken, S., Liberman, A., & Eagly, A. H. (1989). Heuristic and systematic processing   within and beyond the persuasion context. In J. S. Uleman & J. A. Bargh (Eds.),   Unintended thought (pp. 212-252). New York: Guilford.

Doob, L. W. (1950). Goebbels’ principles of propaganda. Public Opinion Quarterly, Vol. 14       (3), 419-442.

Dzyadko, T. (2014, 22 april). “Putin Is Using WWII For Propaganda Because It’s The Best       Memory that Russia Has.” New Republic. Geraadpleegd van       https://newrepublic.com/article/117479/russia-world-war-ii-victory-putins-obsession.

Jowett, G. S., & O’donnell, V. (2014). Propaganda & persuasion. California: Sage         Publications.

Milgram, S. (1964). Group pressure and action against a person. The Journal of Abnormal          and Social Psychology, Vol. 69 (2), 137.

Rutten, E. (2016, 8 november). College 10: Post – Sovjet – Rusland : nieuwe media       [collegeslides Rusland 2016]. Geraadpleegd op 11 november 2016, opgehaald van           https://blackboard.uva.nl/ .

Stangor, C. (2016). Social Group in Action and Interaction (2nd edition). New York:      Psychology Press. ISBN: 978-1-84872-692-5.

Weaver, C. K., Motion, J., & Roper, J. (2006). From propaganda to discourse (and back            again): Truth, power, the public interest and public relations. Public relations:      Critical debates and contemporary practice, 7-21.

White, R. K. (1949). Hitler, Roosevelt, and the nature of war propaganda. The Journal of          Abnormal and Social Psychology, Vol. 44 (2), 157.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s