Corrupte corruptiebestrijding

In de collegereeks Rusland aan de UvA heeft hoogleraar Criminologie Dina Siegel gesproken over Russische corruptie. Hierin betoogde ze onder andere dat criminele organisaties niet los te denken zijn van politici, politie en de economie. Deze organisaties in Rusland zouden door en door corrupt zijn, zoals ze in haar boek Russische Bizniz (2005) noemt. Verder heeft Siegel gezegd dat corruptie niet per se iets slechts is, maar iets ‘anders’ dan hoe men gewend is in Europa, maar het systeem ‘werkt’ volgens Siegel wel. Wat ik me vervolgens af vraag is, hoe kan zo’n systeem werken? In deze blog zal ik bespreken op wat voor manier corruptie een rol speelt in Rusland Ook zal ik bespreken hoe er met corruptie wordt omgegaan door Russische burgers, bedrijven en de Russische overheid. Eerst zal ik bespreken hoe corruptie in het dagelijks leven speelt in Rusland, dan hoe een bedrijf in Rusland te werk gaat en op wat voor manier corruptie daar een rol in speelt. Daarna zal ik bespreken hoe de Russische politie met corruptie om gaat. Zo zal ik aan het eind van de blog een beeld geven over hoe dat systeem ‘anders werkt’, volgens Siegel.

‘Business’

Al in de Sovjettijd was corruptie een systeem om in de tijden van schaarste je familie beter te voeden (Siegel, 2005). Corruptie en machtsmisbruik werden gezien als noodzakelijk en onvermijdelijk. De Russen van nu handelen nog steeds met deze culturele erfenis. Zo ziet de Russische jeugd omkoping en connecties de beste en soms enige manier om succesvol te worden (Shlapentokh, 2013). Corruptie is dus nog alledaagse gang van zaken. Olimpieva (2009) onderscheidt defensieve corruptie van offensieve corruptie. Volgens deze onderzoekster is het nodig om als klein bedrijf in Rusland corrupt te zijn om je hoofd boven water te houden. Offensief wordt corruptie gebruikt om macht en welvaart te vergroten door oligarchen, de overheid en bedrijven (Olimpieva, 2009). Corruptie wordt beschreven als een sociaal-cultureel fenomeen dat niet slechts in economische termen beschreven kan worden. Siegel vat het corrupte (en niet zelden criminele) economische circuit samen onder het containerbegrip ‘business’.

Corruptiebestrijding

Tegen corruptie wordt wel opgetreden door overheidsinstanties, maar de zaak ligt ingewikkeld. De ‘Mafiya’, georganiseerde misdaad, oftewel maffia, is verweven met alle lagen in de Russische samenleving (Galeotti, 2006). Maar de Russische instanties zien ook de nadelen van corruptie en georganiseerde misdaad in, zoals demoralisatie van de arbeidsmoraal, oneerlijke kansen en groeimogelijkheden en inefficiënte economie (Galeotti, 2006) (Shlapentokh, 2013). De politie bestrijdt daarom corruptie wel, maar de politie kijkt eerder naar specifieke zaken met corruptie dan corrupte bedrijven in het geheel. Dit wordt onder andere op deze manier gedaan, omdat vaak (machtige) politici, leden van de geheime dienst of leden van de politie (op de een of andere manier) verbonden met de bedrijven. Hierdoor is de bestrijding van corruptie niet efficiënt (Galeotti, 2006). Een geïnterviewde gepensioneerde politiebaas beschrijft gang van zaken rondom corruptie, hij noemde dat corruptie ook bestraft werd door boetes(/smeergeld) bij de politie. De oude politiebaas vond dit passende straffen, want: “after all, the criminal still gets to pay for his crime”. Deze onofficiële manier van bestraffen (en eigen zakken vullen) zag de politiebaas zelf niet als corruptie (Galeotti, 2006).

 Werkend systeem?

Corruptie kan gezien worden als alledaagse orde van zaken in Rusland. In bedrijven en overheid blijkt corruptie de normaalste zaak van de wereld (Galeotti, 2006). Corruptie wordt tot op zekere hoogte bestreden, maar niet effectief. De Russische gedachte over corruptie is mogelijk niet negatief geladen, zoals blijkt uit het verhaal van Dina Siegel, aan het begin van deze blog. Ook is de Russische moraal anders over corruptie, een voorbeeld is het verhaal van de oude politiebaas. Het systeem lijkt niet optimaal om arbeid te stimuleren en de machtigste personen en instanties trekken vaak aan het langste eind, zoals de regering van Poetin (Shlapentokh, 2013).

Bronnen

  • Siegel, D., Russische Bizniz, in: De geschiedenis van de Russische georganiseerde misdaad, Amsterdam: Meulenhoff, 2005, pp. 45-79
  • Galeotti, M. The Criminalisation of Russian State Security, in: Global Crime, 2006,Vol. 7, Issue 3-4, pp. 471-486.
  • Shlapentokh, V. Corruption, the power of state and big business in Soviet and post-Soviet regimes, 2013, Vol. 46 Issue 1, pp. 147-158.
  • Olimpieva, I., Background Corruption in Small and Medium-Size Business, in: Russian Politics and Law, July – August 2009, Vol.47(4), p.28-42, DOI: 10.2753/RUP1061-1940470402.

Bastiaan Beerman, 11048883

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s